Welkom! Bestel je tickets online.
Vorige pagina

Wassen model van een vrouw met lepra

Dit 19de-eeuwse wassen afgietsel van een door lepra aangetast gezicht is van de hand van Jules Baretta. Hij maakte eerst een gipsafdruk van het gezicht van de zieke en werkte die vervolgens bij. De holle gipsvorm werd dan gevuld met was: zo kreeg je het afgietsel. Baretta wist die techniek zodanig te perfectioneren dat zijn afgietsels levensecht lijken. Voor het Parijse Hôpital Saint-Louis maakte hij ook reeksen afgietsels bij één en dezelfde patiënt. Die werden gebruikt om de evolutie van een huidziekte te tonen aan studenten, of om ze nader te bestuderen.
  • Vervaardiger: Jules Pierre François Baretta
  • Datering: 2de helft 19de eeuw
  • Plaats: Parijs, Frankrijk
  • Collectie: Geschiedenis van de Geneeskunde
Ontdek dit object in detail
Zijn collectie, die ook op kermissen en in circussen was te zien, moest bezoekers informeren over ‘risicovolle seksuele of sociale praktijken’.

Wie is Jules Baretta?

Jules Baretta (1834-1923) is wereldwijd bekend omwille van zijn gedetailleerde modellen van huidaandoeningen. Hij maakte deze voornamelijk in opdracht van de Fransman Charles Lallier, dermatoloog aan het Parijse Hôpital Saint Louis. Baretta maakte meer dan 2000 wasmodellen, gebaseerd op lessen, eigen observaties en demonstraties van patiënten.

Welke huidziekte is dit?

De vrouw, op wiens gezicht Baretta zich voor dit wasmodel gebaseerd heeft, leidde aan een vorm van lepromateuze lepra. Haar gezicht heeft door de huidlymfomen de vorm aangenomen van een ‘leeuw’, vandaar ook de naam Facies Leonina.

Hoe maakte Baretta zijn dermatologische wasmodellen?

Baretta maakte eerst een gipsafdruk van het door de huidziekte getroffen lichaamsdeel. In de afdruk goot hij vloeibare was (een mengsel van bijenwas en hars van de tropische guttaperchaboom). Als de was opgesteven was, verwijderde hij de gipsafdruk. En dan begon het ‘kunstige’ werk. Baretta boetseerde elk detail met de hand en gaf het model een ‘natuurlijk’ uiterlijk door echte haren, glazen ogen, en een zeer precieze beschildering toe te voegen.

Waarvoor werden deze modellen gebruikt?

Natuurgetrouwe wasmodellen van huidziekten waren vanaf de tweede helft van de 19de eeuw populair in het medisch onderwijs. Baretta maakte ook modellen voor het Barcelonees anatomisch kabinet van de señor Roca. Zijn collectie, die ook op kermissen en in circussen was te zien, moest bezoekers informeren over ‘risicovolle seksuele of sociale praktijken’. Vanaf 1940, toen de kleurenfotografie steeds beter werd, verloren de wasmodellen hun nut en aanzien.

Gerelateerde objecten

Met steun van

Radio 2 Logo De Standaard Logo