Première | Ik ben een boom | Voorstelling van Jozefien Mombaerts & Joeri Cnapelinckx
- 22 mei 2026 - 20:00 - 22:00
Jozefien Mombaerts deed het afgelopen jaar onderzoek naar mannelijkheid en de erfenis van onze (voor)vaders. In haar zoektocht naar nieuwe vaderfiguren en vadertalen wil ze de verbeelding rond mannelijkheid openbreken via de vrouwelijke blik. Samen met Joeri Cnapelinckx maakt ze een muzikale literaire voorstelling: Ik ben een boom.
Wanneer Jozefien Mombaerts moeder wordt van een zoon, botst ze onverwacht hard op de structuren van het patriarchaat en de hardnekkige rolmodellen die onze verbeelding bepalen. Wat betekent het vandaag om een jongen op te voeden? Waar vinden we alternatieven voor de luidste stemmen in het debat?
In Ik ben een boom graaft Jozefien naar de man die schreeuwt in haar hoofd, zoekt ze naar de mannen die ze mist en luistert ze naar het jongetje in haar hart. Want om mannen aan het woord te laten moet ze eerst zelf durven luisteren naar haar diepgewortelde angst voor mannen.
vrijdag 22 mei
20u-22u
In het Palmarium
Duur: 50 min voorstelling + 40 min nagesprek
Prijs: €15, €5 reductietarief (-26, +65, UGent-personeel)
Na de voorstelling nodigen we de bezoeker uit voor een nagesprek met Koen Dedoncker en Warre Thevelin van vzw MoveMen, waarbij we het maatschappelijk narratief rond mannelijkheid samen willen exploreren en opentrekken.
De grenzen tussen 'mannen' en 'vrouwen' en genderverwachtingen lijken opnieuw scherper afgetekend dan een decennium geleden. Is dat zo? En zo ja, waarom grijpen (jonge) mensen terug naar deze 'zekerheden'? Waarom lijkt fluïditeit zo'n bedreiging voor sommigen? Daarnaast kunnen we niet om de krantenkoppen heen: "Jongens voelen zich niet meer gezien." "Jonge mannen zijn conservatiever" en "Het gaat niet goed met mannen." Is dat zo? Hoe helpen we mensen aan een ander beeld van wat een man kan zijn?
Over de makers
Als jonge vrouwelijke maker bevindt Jozefien Mombaerts zich in het kunstenveld op een kruispunt tussen theater, literatuur, autofictie en maatschappelijk onderzoek. Ze werkt cross-sectoraal, zoekt dialoog met ervaringsdeskundigen, en creëert steeds vanuit een diep verlangen om onzichtbare binnenwerelden zichtbaar, voelbaar en begrijpelijk te maken. Zo maakte ze o.a. Een Pleidooi voor Zelfmoord en Gij zijt het. Naast haar theaterwerk schrijft ze afscheid teksten onder de naam Letter/wonde.
Joeri Cnapelinckx is muzikant/theatermaker. Voor KOPERGIETERY was hij als muzikant/speler te zien in Karandasj en De koningin is verdwenen, waarvoor hij tevens de muziek componeerde. Jaren geleden richtte hij de muziekgroep Kawada op, dat intussen omgedoopt werd tot Sunday Bell Ringers. Verder speelt hij ook bij Tommigun en is samen met Anna Vercammen bezieler van De Anale Fase. Op theater was hij o.a. te zien/horen in Vervelende bus (Hetpaleis en Schippers en Van Gucht), Buiten Dienst (Schippers en Van Gucht) en Loop! (Ultima Thule en Hetpaleis).
Over de sprekers
Koen Dedoncker is stafmedewerker bij vzw Zijn en MoveMen. Vzw Zijn doet aan geweldspreventie, MoveMen engageert jongens en mannen om zich actief in te zetten voor gendergelijkheid en geweldpreventie. De laatste jaren werkt Koen specifiek met jongens en mannen aan de promotie van positieve modellen van mannelijkheid in verschillende settings. Hij was trainer binnen het Equischools project en project P en is projectcoördinator en trainer van Project M, een innovatief traject rond mannelijkheid en detentie.
Warre Thevelin is recent afgestudeerd in de moraalwetenschappen aan de UGent. Voor zijn masterproef onderzocht hij de rol van zorg en empathie in de opvoeding van jongens. Hij stelt dat het waarderen van zorg in alle facetten essentieel is voor een gezonde ontwikkeling van mannelijkheid.
